پیدا کردن راه خود در یک چارت
هدف
با صفحه‌ای کار کنید که رکوردهایش را به‌صورت چارت — تودرتوی هم — نشان می‌دهد، نه فهرست. چارت سازمانی، درخت دسته‌بندی، فهرست قطعات.
از این می‌شناسیدش که رکوردها زیر هم تورفته‌اند، با جعبهٔ جست‌وجویی بالای‌شان و پنلی کنارشان.
چیدمان یک چارت
چارت در یک سو است؛ آنچه انتخاب کرده‌اید در سوی دیگر.
همین تقسیم، نکتهٔ اصلی است. در یک فهرست، باز کردن رکورد فهرست را می‌برد. اینجا یک کلیک پنل کنار چارت را پر می‌کند و چارت سر جایش می‌ماند، پس می‌توانید به یک رکورد نگاه کنید، بعد به بعدی، بی آنکه جای خود را گم کنید.
جداکنندهٔ میان آن دو را بکشید تا به یکی فضای بیشتری بدهید. این برای همین صفحه به یاد سپرده می‌شود. در صفحهٔ باریک، نوبتی نشان داده می‌شوند و راهی برای بازگشت به چارت هست.
گشتن در چارت
| برای اینکه | این کار را بکنید |
|---|---|
| یک شاخه را باز کنید | روی پیکان کنارش بزنید |
| دوباره ببندیدش | دوباره روی پیکان بزنید |
| رکوردی را انتخاب کنید | روی سطرش کلیک کنید — کنار چارت پدیدار می‌شود |
| صفحهٔ خودش را باز کنید | روی سطر دوبار کلیک کنید |
| بدون ماوس بگردید | کلیدهای جهت‌نما: → باز می‌کند، ← می‌بندد، ← دوباره به سطر بالادست می رود؛ ↑ ↓ جابه‌جا می‌شوند؛ Home و End به دو سر می‌روند |
تنها بخشی که باز کرده‌اید بارگذاری می‌شود، پس چارتی با هزاران رکورد به همان سرعتی باز می‌شود که چارتی با شش رکورد.
پیدا کردن چیزی
در جعبهٔ بالای چارت بنویسید.
موارد همخوان زیر رکوردهایی که در آن‌ها هستند بازمی‌گردند، نه به‌صورت فهرستی صاف — پس دو شاخهٔ هم‌نام با آنچه بالای‌شان است از هم بازشناخته می‌شوند. هر سطر، از جمله زنجیرهٔ بالادست، قابل کلیک است.
با برگزیدن یک نتیجه به چارت بازمی‌گردید و همان رکورد انتخاب و تا آن باز شده است؛ معمولاً همان جایی که می‌خواستید برسید. کلید Esc یا خالی کردن جعبه، کل چارت را با هر آنچه باز کرده بودید بازمی‌گرداند.
اگر موارد همخوان بیش از گنجایش باشد، چارت همین را می‌گوید. به‌جای پیمایش، جست‌وجو را باریک‌تر کنید.
نگاه کردن به یک شاخه به‌تنهایی
رکوردی را انتخاب کنید و نشانهٔ هدف کنار جعبهٔ جست‌وجو را بزنید.
چارت با همان رکورد در بالا باز می‌شود و ردی بالای آن می‌گوید کجا هستید. برای بالا رفتن روی یکی از گام‌های رد بزنید، یا همه را برای کل چارت. تا وقتی چارت متمرکز است، جست‌وجو تنها درون همان شاخه را می‌گردد — نتیجه‌ای که بعد نتوانید ببینید به کاری نمی‌آید.
جای تمرکز چارت در نوار نشانی همراه می‌رود، پس می‌توانید پیوندی به همین شاخه، باز شده روی همین رکورد برای کسی بفرستید. آنچه انتخاب کرده‌اید نیز همین‌گونه است.
برخی چارت‌ها این را ارائه نمی‌کنند؛ این انتخابِ کسی است که صفحه را ساخته.
رکوردهایی از بیش از یک گونه
یک چارت می‌تواند بیش از یک گونه رکورد نشان دهد. چارت سازمانی واحدها را تودرتوی هم نشان می‌دهد و زیر هر واحد، افرادی که در آن کار می‌کنند — با عکس خودشان به‌جای نشانهٔ واحد.
گونه‌های مختلف هنگام انتخاب رفتار متفاوتی دارند، و این عمدی است:
- برخی فرم خود را نشان می‌دهند، که می‌توانید دقیقاً مانند صفحهٔ خودِ رکورد ویرایش و ذخیره کنید.
- برخی کارت نشان می‌دهند — رکورد، چیده‌شده برای خواندن. چارت جایی است که سازمان را می‌خوانید، نه جایی که کارمند را ویرایش می‌کنید؛ برای تغییر، صفحهٔ خودِ آن شخص را از فهرست خودش باز کنید.
دکمه‌های بالای چارت — جدید، حذف — روی گونهٔ رکورد خودِ چارت کار می‌کنند. اگر در چارت سازمانی شخصی را انتخاب کنید، حذف غیرفعال می‌ماند: حذف، واحدها را حذف می‌کند و یک شخص واحد نیست.
وقتی چارت درست به نظر نمی‌رسد چه کنید
- رکوردی که انتظار دارید نیست — ببینید شاخهٔ بالای آن بسته است یا نه، یا با نام جست‌وجویش کنید.
- چیزی در بالا نشسته که باید درون چیز دیگری باشد — والدش تنظیم نشده. انتخابش کنید و در پنل کنار چارت فیلد والد را پر کنید.
- پیکانی باز می‌شود و زیرش چیزی نیست — شاید به رکوردهای زیرین دسترسی ندارید. از کسی که محیط شما را اداره می‌کند بپرسید.