تغییر نام، پنهانکردن یا جابهجایی یک فرمان
هدف
کاری کنید نوار فرمان همان واژههایی را بگوید که سازمان شما به کار میبرد، و به همان ترتیبی که کار پیش میرود — از جمله دکمههایی که خودِ پلتفرم آنجا میگذارد.
پیشنیازها
- فرمی یا نمایی که در طراح آن مشغول ویرایشش هستید.
نوار همهٔ فرمانها را دارد، نه فقط فرمانهای شما
زیر بوم، نوار دستورها قرار دارد. کل نوار فرمان را نشان میدهد: فرمانهایی که پلتفرم میافزاید — سنجاق، جدید، ویرایش، حذف و بازآوری روی یک نما؛ سنجاق، ذخیره و ذخیره و بستن روی یک فرم — با خطچینِ نقطهچین، و فرمانهای خودتان با خط پیوسته.
هر کدام را برگزینید تا ویرایشش کنید. نقطهچین تنها تفاوتی است که هنوز معنا دارد: فرمانِ آمادهٔ پلتفرم را نمیتوانید حذف کنید، و کاری که میکند از آنِ شما نیست. اما واژهاش، نمادش، جایش و وضعیتی که با آن باز میشود از آنِ شماست.
گامها
تغییر نام یا نماد
- فرمان را در نوار دستورها برگزینید.
- در برچسب بنویسید، یا زیر نماد نماد تازهای بردارید.
- فرم یا نما را ذخیره کنید.
خالیگذاشتنِ برچسب یعنی «هرچه پلتفرم نامش میگذارد» — و این پاسخِ سودمندتری است از آنچه به نظر میآید. واژهٔ خودِ پلتفرم ترجمه شده است: برچسبِ خالی در انگلیسی Refresh خوانده میشود، در فارسی بازآوری و در عربی تحديث، بیآنکه چیزی برای نگهداری داشته باشید. اگر واژهای بنویسید، آن واژه در هر زبا ن و برای همه از آنِ شماست.
جابهجایی
هر تراشه را در نوار به جایی که میخواهید بکشید. فرمانهای شما و فرمانهای پلتفرم یک فهرستاند، پس اگر کار به این ترتیب پیش میرود میتوانید دکمهٔ تأیید خود را میان جدید و ویرایش بگذارید.
با صفحهکلید: با Tab روی تراشه بروید، فاصله را بزنید تا برداشته شود، با کلیدهای جهتنما جابهجایش کنید و دوباره فاصله را بزنید تا رها شود. Enter تراشه را برای ویرایش برمیگزیند.
آغاز پنهان یا غیرفعال
ویژگیهای هر فرمان دو کلید دارد:
- در آغاز پنهان — نوار بدون آن باز میشود.
- در آغاز غیرفعال — نوار با آنِ خاکستری باز میشود.
هر دو روی تراشه دیده میشوند: فرمانِ پنهان کمرنگ میشود و نشانِ چشم میگیرد، و غیرفعال نشانِ دایره و خط. در هر دو حال در نوارِ طراح میماند، که تنها ج ایی است که میتوانید دوباره روشنش کنید.
«در آغاز» تمامِ حرف است
اینها وضعیتی است که نوار با آن باز میشود. یک قاعدهٔ کسبوکار، یا اسکریپت خودِ فرمان، میتواند بعداً نمایانش کند یا فعالش کند. ابزار درستی است برای «این دکمه تا تأیید رکورد به کار نمیآید» و ابزار نادرستی برای «این افراد هرگز نباید این کار را بکنند».
فرمانی که کسی هرگز نباید ببیند یک مجوز است، که روی نقش او داده یا دریغ میشود. این تفاوت مهم است چون دکمهٔ پنهان هنوز دکمه است: نوار در مرورگر رسم میشود، و پنهانکردن آنجا لطفی است در حق بیننده، نه قفل. مجوزها روی سرور تصمیم گرفته میشوند، جایی که هیچچیز نمیتواند با آنها بحث کند.