پرش به مطلب اصلی

طراحی فرم تصمیم

هدف​

فرم کوتاهی را بسازید که فرد برای تمام‌کردن یک گام از فرایند پر می‌کند، و دکمه‌هایی که آن را تمام می‌کنند.

فرم‌های تصمیم کجا هستند​

هر فرایند دو نیمه دارد و نوار کناری هر دو را نشان می‌دهد. فرایندی را از فرایندها باز کنید تا این‌ها را ببینید:

  • جریان — بوم خط‌های شنا، جایی که گام‌ها و اتصال‌هایشان را می‌کشید.
  • فرم‌های تصمیم — همین فهرست.

این دو، دو نیمهٔ یک چیزند: فرم تصمیم به فرایندش تعلق دارد، همراه آن به محیط‌های دیگر می‌رود و مؤلفه‌ای نیست که بتوانید به‌تنهایی به یک راه‌حل بیفزایید.

فرم تصمیم چیست​

وقتی کسی به یک کار کاربری می‌رسد، آنچه را که گام باز می‌کند می‌خواند — یک رکورد، یک فهرست، یک گزارش — و بعد تصمیم را می‌زند. آنچه آن‌وقت باز می‌شود فرم تصمیم است: چند فیلد، و دکمه‌هایی که کار را تمام می‌کنند.

این فرمی روی یک جدول نیست. جدولی ندارد و فقط همان چیزی را می‌پرسد که تصمیم لازم دارد.

گام‌ها​

  1. فرایندی را باز کنید و در نوار کناری فرم‌های تصمیم را انتخاب کنید.
  2. جدید را انتخاب کنید. فرم تصمیم به‌صورت یک صفحه باز می‌شود، درست مانند فرم یک جدول — فرم تصمیم دو فهرست از ردیف‌هاست، و خواندن دو فهرست از ردیف‌ها در کنارهٔ صفحه شدنی نیست.
  3. یک نام نمایشی بدهید — آنچه فرد بالای پنل می‌خواند و در فهرست دیده می‌شود.
  4. نام فرم تصمیم خودش از روی آن و زیر پیشوند ناشر شما پر می‌شود: par_approve. گام با همین به آن اشاره می‌کند و این هویت آن است — دو فرم تصمیم در یک فرایند نمی‌توانند آن را شریک شوند. می‌توانید نام خودتان را بنویسید؛ پیشوند کنار جعبه ثابت است، پس اشتباه تایپ نمی‌شود.
  5. فیلدهایی را که فرد پر می‌کند بیفزایید. هرکدام یک نام فیلد (کلیدی که پاسخ زیر آن ثبت می‌شود)، یک برچسب و یک نوع داده دارند. این‌ها نوع‌های خودِ سکو هستند، پس فرم تصمیم همان انتخابگرهای تاریخ، تقویم‌ها و فهرست‌های گزینه‌ای را می‌گیرد که یک فرم رکورد دارد.
    • روی فیلدی که پیش از کارکردن هر دکمه‌ای باید پر شود، الزامی را بزنید.
  6. نتیجه‌ها — دکمه‌ها — را بیفزایید. هرکدام یک شناسه (چیزی که اتصال نام می‌برد)، متن دکمه و یک سبک دارند: معمولی، اصلی یا مخرب.
    • روی نتیجه‌ای که باید توضیح داده شود، نیازمند توضیح را بزنید. این بر نخستین فیلد چندخطی فرم اصرار می‌کند و فقط بر همان دکمه اثر دارد — و نکته همین است: رد کردن دلیل می‌خواهد و تأیید نه.
  7. ذخیره را انتخاب کنید. بستن شما را به فهرست بازمی‌گرداند و اگر تغییر ذخیره‌نشده‌ای داشته باشید نخست می‌پرسد.

برای تغییر یکی از آن‌ها بعداً، در فهرست رویش بزنید — یا آن را برگزینید و ویرایش را انتخاب کنید.

استفاده از آن روی یک گام​

به جریان بروید، یک کار کاربری را انتخاب کنید و فرم تصمیم را از فرم تصمیم بردارید. فهرست، فهرست خودِ همین فرایند است، پس چیزی برای تایپ‌کردن و چیزی برای غلط‌نوشتن نیست.

اگر فرم تصمیم بیش از یک نتیجه داشته باشد، هرکدام اتصال خودش را از آن گام می‌خواهد: اتصالی را انتخاب کنید و وقتی که را تنظیم کنید. اگر یکی را جا بیندازید، پنل مشکل‌ها می‌گوید.

نتیجه‌ها همان کنش‌ها هستند​

دکمهٔ جداگانه‌ای به نام «انجام شد» کنارشان نیست. فرم تصمیمی با یک نتیجه، یک دکمه نشان می‌دهد با همان نامی که گذاشته‌اید؛ فرم تصمیمی با سه نتیجه، سه دکمه.

این عمدی است: «چه تصمیمی گرفتند» مفیدترین سطر تاریخچهٔ یک فرایند است و یک «انجام شد» خالی آن را دور می‌اندازد.

تغییر نام و حذف​

نام چیزی است که گام به آن اشاره می‌کند، پس تغییر نام یک فرم تصمیم باعث می‌شود گامی که آن را نشان می‌داد به هیچ اشاره کند — پنل مشکل‌ها این را گزارش می‌کند و شما فرم تصمیم را دوباره روی گام برمی‌دارید. حذف هم همین کار را می‌کند. هیچ‌کدام بی‌صدا نمودار شما را بازنویسی نمی‌کنند.

سناریوهای مرتبط​

  • طراحی فرایند — نیمهٔ دیگر: خط‌ها، گام‌ها، اتصال‌ها و کد.
  • انجام یک کار — آنچه فرد در سوی دیگر می‌بیند.